Archive for maart, 2011

Che Guevara with President Nasser in the Middle East

maart 31, 2011

July 1959: at the head of the Economic Commission of Cuba, Che Guevara went to the Middle East. He is seen here in Cairo, Egypt, with President Nasser.

Advertenties

Sahar Hbrahim Gel: Raad van State

maart 28, 2011

DEN HAAG – De Raad van State buigt zich woensdag 30 maart tijdens een zitting over de zaak van het meisje Sahar. Dat heeft een woordvoerster dinsdag gemeld.

Minister Gerd Leers (Immigratie en Asiel) maakte eind januari bekend in hoger beroep te gaan tegen de uitspraak van de rechter in de zaak van het meisje Sahar.

Volgens de rechtbank in Den Bosch mogen Sahar Hbrahim Gel uit Sint Annaparochie en haar familie voorlopig niet worden teruggestuurd naar Afghanistan.

http://www.nu.nl/binnenland/2452499/zaak-sahar-eind-maart-bij-raad-van-state.html

Folteringen in Belgische gevangenissen: Open Brief aan Minister De Clerck

maart 27, 2011

Minister van Justitie Stefaan De Clerck
Waterloolaan 115
1000 Brussel

Geachte Heer De Clerck,

Betreft: Arbi Zarmaev, gevangenis Brugge, onderzoek en dringende maatregelen

Ik vernam dat de Tsjetsjeense politieke vluchteling Arbi Zarmaev die u wil uitwijzen omdat de Russische Federatie om zijn uitlevering verzoekt, in de gevangenis van Brugge, in de meest onmenselijke omstandigheden, in een isoleercel is opgesloten.

Voordat hij naar de gevangenis van Brugge werd gevoerd, bevond de heer Zarmaev zich in de gevangenis van Hasselt.

De man die er erbarmelijk slecht aan toe is (hij weegt nog slechts een 50 kg), zat er gedurende 4 dagen lang in een isoleercel van de veiligheidheidsafdeling opgesloten.  Hij was er valselijk van beschuldigd ‘een gevecht te hebben uitgelokt’ en was daarop gesanctioneerd zonder zich tegen de betichtingen te kunnen verdedigen.

Gedurende al die dagen waren zijn handen met ijzeren ketenen op zijn rug gebonden zodat hij zich niet kon bewegen, wat diepe verwondingen in zijn polsen veroorzaakte.

Hij zou nauwelijks gekleed zijn geweest en het brood zou hem gewoon, zoals bij een hond, zijn toegesmeten geweest in zijn cel zonder  dat zijn armen en handen werden losgemaakt.

Hij kreeg bijna geen drinken zodat hij trachtte te drinken via de waterbak die zich boven het toilet bevond.

De broer van de heer Zarmaev stelde bij zijn bezoek vast dat de heer Zarmaev gedeshydrateerd was en over zijn ganse lichaam blauwe plekken vertoont  Verder bleek de heer Zarmaev zwaar gewond te zijn aan zijn neus.

Hij sprak hierover met de directeur van de gevangenis van Hasselt die dit de gewoonste zaak ter wereld zou hebben gevonden en niets ondernomen heeft.

De heer Zarmaev is, zoals gezegd, nog altijd in een isoleercel opgesloten in de gevangenis van Brugge terwijl hij dringende medische zorgen nodig heeft.  Hij vreest dat men hem wil breken door hem krankzinnig te maken en dat men hem wil vermoorden.

Gezien wij weten hoe het er in de gevangenissen van Hasselt en Brugge soms aan toegaat en omdat er geen enkele controle is op wat er in de Belgische gevangenissen gebeurt (de gevangeniswet uit 1994 die de rechten van de gevangenen moest regelen, wordt niettegenstaande de talrijke europese veroordelingen van de Belgische Staat, nog steeds niet toegepast), verzoek ik u om uw functie dringend de opdracht te geven om deze zaak grondig te onderzoeken en de noodzakelijke maatregelen te laten nemen.

De heer Zarmaev krijgt thans serum toegediend maar zijn familie vreest voor zijn leven omdat zijn toestand er steeds verder op verslechtert.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis (Brussel)

————

Update:  Arbi Zarmaev is, na vier dagen isoleercel in de meest onmenselijke omstandigheden in de gevangenis van Hasselt, thans in een isoleercel van de gevangenis te Brugge opgesloten. Hij kreeg gedurende 4 dagen geen water.

Men gebruikt thans foltertechnieken om hem psychisch te breken. Zo wordt er ’s nachts voortdurend op zijn deur geklopt. Om het kwartier komt men op de isoleercel en schijnt men met licht in zijn ogen zodat hij onmogelijk vast kan inslapen.

De gevangenisdirectie van Brugge zou intussen een rapport hebben opgesteld om zich tegenover een eventueel onderzoek, in te kunnen dekken. In het rapport zou ondermeer staan dat Arbi Zarmaev ‘omwille van zijn slechte gezondheidstoestand, zoveel mogelijk met rust moet worden gelaten’.

Minister De Clerck die enkele dagen geleden een document voor Arbi’s uitwijzing en overdracht aan de Russische autoriteiten tekende, verklaarde na een gesprek met de Russische ambassade dat er ‘geen risico bestaat dat Arbi Zarmaev in een Russische of Tsjetjeense gevangenis gefolterd zal worden’.

De zaak ligt momenteel in beraad bij de Raad van State die zich ondermeer verder dient uit te spreken over de mogelijkheid van een onpartijdig proces en het risico dat de mensenrechten van Arbi Zarmaev bij een uitlevering aan de Russiche Federatie, geschonden worden.

Van ‘mensenrechten’ in Tsjetjenië is geen sprake. De overblijvende opposanten van de huidige regering worden, zoals dit al jaren het geval is, gewoon uit de weg geruimd. Dat verklaart ook waarom er zoveel Tsjetjeense politieke vluchtelingen zijn.

Indien Arbi Zarmaev zou worden uitgeleverd, wordt hij zo goed als zeker vermoord. In die zin tekende Minister De Clerck die blijkbaar onder zware politieke druk staat, eigenlijk een soort doodsvonnis waarvan de legaliteit in vraag kan worden gesteld omdat het een persoonlijke politieke beslissing betreft en er geen rekening wordt gehouden met de bestaande rechtsprocedures.

Bovendien zou de goedkeuring van de beslissing van De Clerck inhouden dat ook andere politieke vluchtelingen op deze wijze naar de Staat waarvan zij vandaan kwamen en waar zij dreigen gefolterd en vermoord te worden, kunnen worden teruggestuurd, wat het statuut van politieke vluchteling in ons land, ernstig in gevaar brengt.

In België bestaat er een spreekverbod met de pers

maart 23, 2011

De vzw Werkgroep Morkhoven ondervindt weer talrijke problemen met het publiceren van haar artikels op haar skynet blogs. Enkele weken geleden werden de Facebook accounts van Jan Boeykens en prinses J. de Croÿ, respectievelijk voorzitter en ondervoorzitter van de vzw Werkgroep Morkhoven, gedesactiveerd. Ook de groepen ‘Droit Fondamental’ en ‘Werkgroep Morkhoven’ werden afgesloten. Alle informatie en documenten verdwenen. Ook 4.000 contacten en Facebook vriendschappen gingen verloren. Jan Boeykens moest zijn Facebook account tot 4 keren in 1 week heropstarten omdat die account telkens weer werd afgesloten.

Skynet zei enkele weken geleden dat zij haar skynetblogs beter zou beveiligen. Het is mogelijk dat de problemen niet bij Skynet liggen maar het probleem dient, hoe dan ook, te worden opgelost.

Er zijn ook nog andere problemen. De Belgische justitie legde Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven die de kinderpornozaak Zandvoort met de vzw Werkgroep Morkhoven onthulde, in 2006 een spreekverbod met de pers op. In 2008 verbrak het Hof van Beroep in Antwerpen dit spreekverbod even. Maar kort nadien werd Marcel Vervloesem in de gevangenis opgesloten en kreeg hij opnieuw een spreekverbod met de pers opgelegd. Bij zijn voorwaardelijke vrijlating 7 maanden geleden, legde de strafuitvoeringsrechtbank van Antwerpen hem opnieuw een spreekverbod met de pers op, wat een schending is van de Belgische grondwet. Marcel Vervloesem, die nog steeds bestuurslid is van de vzw Werkgroep Morkhoven, mag Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens en ondervoorzitter J. de Croÿ NIET contacteren terwijl die hem gedurende 2 jaar lang in de gevangenis zijn gaan opzoeken. Marcel Vervloesem heeft ook contactverbod met de Vlaamse acteur Jo Reymen (geen lid van de vzw Werkgroep Morkhoven) en mag ook niet meewerken aan verenigingen die kindermisbruiken bestrijden….

 

Geknoei met sociale woningen

maart 22, 2011

In de wijk Koninkrijk te Morkhoven (Herentals) maakt het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij (Geelse Huisvesting) al enkele jaren lang gebruik van petities van wijkbewoners om andere wijkbewoners die zij om één of andere reden niet wenst, aan te klagen en nadien op straat te zetten.

Dat was ook het geval met het gezin Breughelmans met hun 82-jarige zieke moeder in de wijk Koninkrijk te Morkhoven.

Na een conflict en de petitie van een ex-fabrieksdirecteur die enkele jaren geleden op een onwettelijke en onregelmatige wijze een sociale woning kon betrekken, werd het gezin door de Geelse Huisvesting voor ‘lawaaioverlast’ aangeklaagd terwijl hiervan nooit vaststelling werd gedaan door de politie en er geen PV van bestaat.  Het bestuur van de Geelse Huisvesting baseerde zich dus uitsluitend op het gezegde van de ex-fabrieksdirecteur en zijn vrienden in de petitie.   De petitie werd  door een partij-trekkende wijkagent die het niet nodig vond om vaststelling te doen  van de ‘lawaaioverlast’, aan het bestuur van de Geelse Huisvesting bezorgd.

Enkele weken geleden kreeg het gezin Breughelmans medegedeeld dat zij met hun zieke moeder uit hun woning moet terwijl men al 23 jaar lang zonder problemen de huur betaalt en er nooit problemen zijn geweest met de Geelse Huisvesting. De vrouw van het gezin B. ondernam toen een zelfmoordpoging en werd gereanimeerd op de spoedafdeling van het Sint-Elisabeth-ziekenhuis te Herentals.

Zowel de ex-fabrieksdirecteur als een zekere mevrouw C. uit de wijk Koninkrijk  dienden de gebruikelijke procedure (wachtlijst) en voorwaarden (gedurende 3 jaar woonachtig zijn in de gemeente) niet na te leven. Mevrouw C. die over een eigen huis beschikte te Berlaar, schreef gewoon naar allerlei politici en naar Herentalse raadsleden die in het bestuur van de Geelse Huisvesting zetelen, om aan een sociale woning te geraken.

Opvallend is dat mevrouw C. op haar beurt de grondlegger is geweest van een petitie waarmee zij haar buurman Marcel V. uit zijn sociale woning wist te drijven.  De petitie die amper door een 10-tal mensen werd getekend, werd zelfs in de Herentalse gemeenteraad besproken.  Dat wijst erop dat bepaalde Herentalse raadsleden die in het bestuur van de Geelse Huisvesting zetelen en waarvan er één zelfs een sociale woning van de Geelse Huisvesting betrekt in de wijk Koninkrijk te Morkhoven, bij de uitdrijving van Marcel V. waren betrokken.

Ik schreef herhaaldelijk naar de Vlaamse Minister voor Woonbeleid Freya Van den Bossche (Sp.a) en verzocht haar om een grondig onderzoek te laten instellen in deze kwestie.   Gisteren ontving ik een telefoontje vanuit het kabinet van de Minister waarin er een vage belofte werd gedaan en mij werd medegedeeld dat ik ‘geen betrokken partij was in de zaak B’.   De Minister weet dus niets af van het ronde-tafelgesprek van mevrouw Breughelmans met de sociale assistente van de Geelse Huisvesting waaraan ik deelnam. En de Minister zal dus evenmin weten dat de ex-fabrieksdirecteur  dat ronde-tafel-gesprek niet wenste bij te wonen.  Dat staat trouwens ook in één van de brieven van de sociaal-assistente te lezen.   Dezelfde sociaal assistente beschuldigde de familie Breughelmans in haar sociaal rapport dan achteraf  van ‘onvoldoende medewerking’.

Gezien er niets op papier staat en heel wat politieke beloftes niet gehouden worden, ben ik niet van plan om mij door middel van een telefoontje te laten afschepen.  En we zijn dus van plan om deze zaak (en de ander zaken) verder te blijven opvolgen.

Op de eerste plaats vind ik dat Minister Van de Bossche de voornoemde zaken grondig moet laten onderzoeken en moet voorkomen dat het gezin Breughelmans met hun 82-jarige moeder op dergelijke maffieuze manier uit hun woning wordt gezet.

Anderzijds moet de Minister ervoor zorgen dat er meer kontrole komt op de toekenning van sociale woningen en het willekeurig uit huis drijven van personen en kansarme gezinnen die recht verwierven op een sociale woning.  Want als iederéén die op een regelmatige of onregelmatige wijze een sociale woning kreeg toegewezen, pamflettenakties of petities opstart om een buurman uit zijn sociale woning te drijven, dan wordt het sociaal wonen uitsluitend door vriendjespolitiek en door het recht van de sterkste bepaald.   Dat kan niet de bedoeling zijn van het sociaal woonbeleid van de Vlaamse regering die de sociale woningbouw met het geld van de Vlaamse belastingsbetaler ondersteunt.

Ik hoop dat de Herentalse burgemeester Jan Peeters (Sp.a) die zich akkoord verklaarde met de hem voorgelegde petitie en de uitdrijving van Marcel V. uit zijn sociale woning van de Geelse Huisvesting, en dat de Herentalse Schepen voor Huisvesting, Jan Bertels (Sp.a, regeringscommissaris), zich in dit betoog kunnen weervinden.

Dat zal het imago van de Stad Herentals en de Sp.a zeker ten goede komen.

Jan Boeykens, voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

———–

Hierbij een artikeltje over mensen die door Geelse Bouwmaatschappij (Geelse Huisvesting) uit hun sociale woning dreigden gezet te worden.

Het bestuur van de Geelse Huisvesting maakte in dit geval geen gebruik van petities van enkele wijkbewoners om mensen aan te klagen en nadien op straat te zetten, zoals dat reeds in twee gevallen van de wijk Koninkrijk te Morkhoven (Herentals) gebeurde.

Onder het mom van een ‘renovatie’ moesten de bewoners van vierentwintig huizenin de Violettestraat in Groot-Vorst (Laakdal) hun woning tijdelijk verlaten. Bewoners zonder kinderen mochten zelfs niet meer terugkeren naar hun woning…

Bewoners sociale woonwijk Violettestraat riskeren hun huis te moeten verlaten 24/02/2011 – De Geelse Huisvesting plant in 2014 een grondige renovatie van woningen in de Violettestraat in Groot-Vorst (Laakdal), waarbij de bewoners van vierentwintig huizen hun woning tijdelijk moeten verlaten. Bewoners zonder kinderen zouden zelfs niet mogen terugkeren naar hun woning. Oppositieraadslid Patrik Vankrunkelsven (Nieuw&VLD) nam het op voor de bewoners van de wijk van de Violettestraat die in een huurwoning wonen van de Geelse Huisvesting. “Als er kinderen zijn, mogen bewoners terugkeren naar hun vernieuwde woning, maar mensen zonder thuiswonende kinderen, zouden na de renovatie niet meer mogen terugkeren”, weet Vankrunkelsven. “Sommige mensen die ‘verkast’ worden zijn meer dan 80 jaar. Dit zijn Russische praktijken. Het is onaanvaardbaar dat de gemeente hiermee akkoord gaat. Nochtans is het schepencollege vertegenwoordigd in de raad van bestuur van de Geelse Huisvesting.” Voorzitter van de gemeenteraad Ludo Helsen meent dat de sector van de sociale huisvesting enkel mensen uit hun huis kan zetten wanneer ze bijvoorbeeld niet betalen. “De bewoners van de Violettestraat zullen zich tot de vrederechter kunnen wenden om in hun woonst te blijven”, aldus Ludo Helsen. Vankrunkelsven vindt het niet kunnen dat de bewoners hun gelijk moeten halen via de rechter. Na een schorsing van de zitting beloofde burgemeester Tine Gielis (CD&V/N-VA) in naam van de gemeente in dialoog te gaan met de Geelse Huisvesting en te eisen dat niemand moet verhuizen. Patrik Vankrunkelsven vroeg de stemming en de gemeenteraad verklaarde zich unaniem akkoord.

Stefan Helsen http://www.gva.be/antwerpen/laakdal/bewoners-sociale-woonwijk-violettestraat-riskeren-hun-huis-te-moeten-verlaten.aspx

 

Dat was ook het geval met het gezin Breughelmans met hun 82-jarige zieke moeder in de wijk Koninkrijk te Morkhoven.

Na een conflict en de petitie van een ex-fabrieksdirecteur die enkele jaren geleden op een onwettelijke en onregelmatige wijze een sociale woning kon betrekken, werd het gezin door de Geelse Huisvesting voor ‘lawaaioverlast’ aangeklaagd terwijl hiervan nooit vaststelling werd gedaan door de politie en er geen PV van bestaat.  Het bestuur van de Geelse Huisvesting baseerde zich dus uitsluitend op het gezegde van de ex-fabrieksdirecteur en zijn vrienden in de petitie die haar door een partijtrekkende wijkagent werd bezorgd.

Enkele weken geleden kreeg het gezin B. medegedeeld dat zij met hun zieke moeder uit hun woning moeten terwijl men al 23 jaar lang zonder problemen de huur betaalt en er nooit problemen waren geweest met de Geelse Huisvesting. De vrouw van het gezin B. ondernam toen een zelfmoordpoging.

Zowel de ex-fabrieksdirecteur als een zekere mevrouw C. uit de wijk Koninkrijk die op haar beurt de grondlegger was van een petitie die tot zelfs in de Herentalse gemeenteraad werd besproken en waarmee zij haar buur Marcel V. uit zijn sociale woning wist te drijven, dienden de gebruikelijke procedure (wachtlijst) en voorwaarden (gedurende 3 jaar woonachtig zijn in de gemeente) niet na te leven. Mevrouw C. die over een eigen huis beschikte te Berlaar, schreef gewoon naar allerlei politici en naar Herentalse raadsleden die in het bestuur van de Geelse Huisvesting zetelen, om aan een sociale woning te geraken.

Ik schreef herhaaldelijk naar de Vlaamse Minister voor Woonbeleid Freya Van den Bossche (Sp.a) en verzocht haar om een grondig onderzoek te laten instellen in deze kwestie.   Gisteren ontving ik een telefoontje vanuit het kabinet van de Minister waarin er een vage belofte werd gedaan en mij werd medegedeeld dat ik ‘geen betrokken partij was in de zaak B’.   De Minister weet dus niets van het ronde-tafelgesprek met de sociale assistente van de Geelse Huisvesting waaraan de ex-fabrieksdirecteur niet wenste deel te nemen.  En de Minister zal dus evenmin weten dat de sociaal assistente van de Geelse Huisvesting het gezin B. achteraf van ‘onvoldoende medewerking’ beschuldigde in haar rapport.

Gezien er niets op papier staat en heel wat politieke beloftes niet gehouden worden, ben ik niet van plan om mij door middel van een telefoontje te laten afschepen.  En we zijn dus van plan om deze zaak (en de ander zaken) verder te blijven opvolgen.

Op de eerste plaats vind ik dat Minister Van de Bossche de voornoemde zaken grondig moet laten onderzoeken en moet voorkomen dat het gezin B. met hun 82-jarige moeder op dergelijke maffieuze manier uit hun woning wordt gezet.

Anderzijds moet de Minister ervoor zorgen dat er meer kontrole komt op de toekenning van sociale woningen en het willekeurig uit huis drijven van personen en kansarme gezinnen die recht verwierven op een sociale woning.  Want als iederéén die op een regelmatige of onregelmatige wijze een sociale woning kreeg toegewezen, pamflettenakties of petities opstart om een buurman uit zijn sociale woning te drijven, dan wordt het sociaal wonen uitsluitend door vriendjespolitiek en door het recht van de sterkste bepaald.   Dat kan niet de bedoeling zijn van het sociaal woonbeleid van de Vlaamse regering die de sociale woningbouw met het geld van de Vlaamse belastingsbetaler ondersteunt.

Ik hoop dat de Herentalse burgemeester Jan Peeters (Sp.a) die zich akkoord verklaarde met de hem voorgelegde petitie en de uitdrijving van Marcel V. uit zijn sociale woning van de Geelse Huisvesting, en dat de Herentalse Schepen voor Huisvesting, Jan Bertels (Sp.a, regeringscommissaris), zich in dit betoog kunnen weervinden.

Jan Boeykens, voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

———–

Hierbij een artikeltje over mensen die door Geelse Bouwmaatschappij (Geelse Huisvesting) uit hun sociale woning dreigden gezet te worden.

Het bestuur van de Geelse Huisvesting maakte in dit geval geen gebruik van petities van enkele wijkbewoners om mensen aan te klagen en nadien op straat te zetten, zoals dat reeds in twee gevallen van de wijk Koninkrijk te Morkhoven (Herentals) gebeurde.

Onder het mom van een ‘renovatie’ moesten de bewoners van vierentwintig huizenin de Violettestraat in Groot-Vorst (Laakdal) hun woning tijdelijk verlaten. Bewoners zonder kinderen mochten zelfs niet meer terugkeren naar hun woning…

Bewoners sociale woonwijk Violettestraat riskeren hun huis te moeten verlaten 24/02/2011 – De Geelse Huisvesting plant in 2014 een grondige renovatie van woningen in de Violettestraat in Groot-Vorst (Laakdal), waarbij de bewoners van vierentwintig huizen hun woning tijdelijk moeten verlaten. Bewoners zonder kinderen zouden zelfs niet mogen terugkeren naar hun woning. Oppositieraadslid Patrik Vankrunkelsven (Nieuw&VLD) nam het op voor de bewoners van de wijk van de Violettestraat die in een huurwoning wonen van de Geelse Huisvesting. “Als er kinderen zijn, mogen bewoners terugkeren naar hun vernieuwde woning, maar mensen zonder thuiswonende kinderen, zouden na de renovatie niet meer mogen terugkeren”, weet Vankrunkelsven. “Sommige mensen die ‘verkast’ worden zijn meer dan 80 jaar. Dit zijn Russische praktijken. Het is onaanvaardbaar dat de gemeente hiermee akkoord gaat. Nochtans is het schepencollege vertegenwoordigd in de raad van bestuur van de Geelse Huisvesting.” Voorzitter van de gemeenteraad Ludo Helsen meent dat de sector van de sociale huisvesting enkel mensen uit hun huis kan zetten wanneer ze bijvoorbeeld niet betalen. “De bewoners van de Violettestraat zullen zich tot de vrederechter kunnen wenden om in hun woonst te blijven”, aldus Ludo Helsen. Vankrunkelsven vindt het niet kunnen dat de bewoners hun gelijk moeten halen via de rechter. Na een schorsing van de zitting beloofde burgemeester Tine Gielis (CD&V/N-VA) in naam van de gemeente in dialoog te gaan met de Geelse Huisvesting en te eisen dat niemand moet verhuizen. Patrik Vankrunkelsven vroeg de stemming en de gemeenteraad verklaarde zich unaniem akkoord.

Stefan Helsen http://www.gva.be/antwerpen/laakdal/bewoners-sociale-woonwijk-violettestraat-riskeren-hun-huis-te-moeten-verlaten.aspx

Fraude met sociale woningen

maart 11, 2011

 

Enkele dagen geleden brachten we verslag uit over een vrouw in de wijk Koninkrijk te Morkhoven (Herentals) die een zelfmoordpoging ondernam, nadat de Geelse Huisvesting liet weten dat zij op straat zou gezet worden.

De vrouw woont met haar gezin en zieke 82-jarige zieke moeder reeds 23 jaar in een sociale woning.  Zij betaalde altijd tijdig haar huurgeld en zij had nooit problemen met de Geelse Huisvesting.

De problemen ontstonden toen er enkele jaren geleden een fabrieksdirecteur met zijn vrouw en dochter naast het gezin B. kwam wonen.

In den beginne was de relatie zeer vriendschappelijk maar toen de fabrieksdirecteur voortging op de geruchten dat zijn dochter door mevrouw B. voor zwartwerk werd aangegeven, sloeg de sfeer om.

De fabrieksdirecteur stelde, met enkele nieuwe vrienden in de wijk, een petitie op waarin hij zijn buurvrouw van ‘geluidsoverlast’ beschuldigde.   De Geelse Huisvesting nam deze klacht ernstig alhoewel de ‘geluidsoverlast’ nooit door de politie werd vastgesteld en er nooit een Proces-Verbaal van werd opgemaakt.

Ilse V., de sociaal assistente van de Geelse Huisvesting, liet de laatste tijd niet na om voortdurend te herhalen dat ‘het gezin B. niet wilde meewerken aan de voorgestelde verzoeningspogingen en dat men nu voldoende geduld had uitgeoefend’. Maar in haar brief van 4.11.2008 aan Mevrouw B. schreef zij: ‘Geachte Huurder, Met deze brief willen wij bevestigen dat u gevraagd heeft om samen met de buren rond de tafel te zitten om een oplossing te zoeken voor het burenprobleem. De buren hebben hierop negatief geantwoord’.

Er bestaat zelfs een bandopname van een gesprek waarin Ilse V. zegt dat de fabrieksdirecteur weigerde om aan de ronde tafel te gaan zitten met zijn buren.

De fabrieksdirecteur die, gezien zijn inkomen geen recht heeft op een sociale woning, is inmiddels, zonder op een wachtlijst te worden geplaatst, voor de 5de keer naar een andere sociale woning verhuisd zodat het burenconflict eigenlijk is opgelost.

Freya Van den Bossche, Vlaamse minister van Woonbeleid, werd aangeschreven omtrent deze zaak.  De Minister is dus op de hoogte van het geknoei met het toewijzen van sociale woningen door de Geelse Huisvesting en de onterechte uitdrijving van het gezin B. met de zelfmoordpoging tot gevolg.

De minister werd tevens gewezen op het feit dat vorig jaar een man uit dezelfde wijk, nadat hij in een petitie van enkele buurtbewoners werd aangeklaagd, ook al op straat werd gezet door de Geelse Huisvesting.  Deze man betrok ook reeds meer dan 20 jaar een sociale woning en had nooit poblemen met de Geelse Huisvesting.

Zijn buurvrouw Hilde C., was één van de initiatiefnemers van de petitie.

Zoals de fabrieksdirecteur, had ook deze vrouw geen recht op een sociale woning omdat zij geen 3 jaar lang in de gemeente was ingeschreven zoals het reglement voorschrijft, en over een eigen huis te Berlaar beschikte.  Toch kreeg zij een sociale woning van de Geelse Huisvesting toegekend. Dat gebeurde dank zij de bemiddeling van enkele Herentalse politici die in het bestuur van de Geelse Huisvesting zetelen.

Minister Van den Bossche (Sp.a) werd verzocht om deze zaken grondig te laten onderzoeken.

 

Fraude sociale woningen: zelfmoordpoging

maart 3, 2011

Gisteren hebben we nog contact opgenomen met Mevrouw Breughelmans die, na enkele dagen geleden geleden gereanimeerd te zijn geweest op de spoedafdeling van het Sint-Elisabethziekenhuis te Herentals, terug naar huis is gegaan en er nog zeer slecht aan toe blijkt te zijn (huilbuien, niet in staat om te slapen of te eten,).

Naast de rekeningen van deurwaarders in verband met de gerechtskosten, heeft zij nog de problemen met haar 80-jarige moeder die volledig afhankelijk is van haar en de verpleging, en die waarschijnlijk in de sociale woning zal verblijven totdat zij op bevel van het gerecht door de politie mee op straat wordt gezet.

Het is duidelijk dat minister Van den Bossche op de hoogte is van deze zaak waarin, zoals bij de maffia op Sicilië gebeurt, er gesjoemeld wordt met sociale woningen en mensen door middel van petities en vervalste onderzoeken van woningmaatschappijen, de dood worden ingedreven.

Enkele dagen geleden werd er immers vanuit het kabinet van minister Van den Bossche naar mevrouw Breughelmans gebeld met de mededeling dat men ‘gezien de scheiding der machten niets kon doen’.

Het inroepen van de ‘scheiding der machten’ wordt door de Minister dus als excuus gebruikt om maffiapraktijken op gebied van het beheer van de sociale woningen toe te laten. Minister Van den Bossche zal nu per aangetekende brief worden aangeschreven en verzocht worden om een onderzoek in te stellen naar de fraude binnen de Geelse Bouwmaatschappij.

We zetten hierbij een aantal zaken op een rijtje:

1) De valse verklaring en dossiervervalsing van Ilse V., sociala assistente van de Geelse Bouwmaatschappij die overal verklaard heeft (en dat nog steeds doet tegenover schepenen en gemeenteraadsleden van de Stad Herentals) dat het gezin Breughelmans ‘niet heeft willen meewerken’ terwijl zij schreef dat de buren die de klacht indienden, niet wilden meewerken ( er bestaat ook een bandopname van de verklaringen van Ilse V. die mede als bewijsmateriaal kan dienen). 2) De Geelse Bouwmaatschappij die blijkbaar sociale woningen toewijst aan mensen die er geen recht op hebben (zoals de ex-buurman van mevrouw Breughelmans, een ex-favrieksdirecteur, die de klacht indiende en intussen opnieuw verhuisd blijkt te zijn; zoals een mevrouw uit Berlaar die over een eigen huis beschikte en via het schrijven naar bepaalde politici ogenblikkelijk aan een sociale woning in Morkhoven wist te geraken,) Het dossier van de vrouw uit Berlaar met de brieven aan politici, zal aan de minister van Woonbeleid worden overgemaakt. 3) Mevrouw Breughelmans met haar gezin en zieke moeder werden ondermeer door middel van een petitie van enkele buurtbewoners en via de tussenkomst van een wijkagent die geen enkele vaststelling deed van ‘lawaaihinder’, door de Geelse Bouwmaatschappij uit haar sociale woning gedreven. Vorig jaar werd er ook Marcel Vervloesem van dezelfde wijk door middel van een petitie van enkele buurtbewoners die elkaar goed kennen, uit zijn huis gedreven. Deze petitie die, zoals in de zaak Breughelmans, amper door 10 buurtbewoners werd getekend, werd door een CD&V-gemeenteraadslid van Herentals, wonende te Noorderwijk, in de Herentalse gemeenteraad ter sprake gebracht. Buiten de eis tot de uitdrijving van Marcel V., werd daarbij ook de verwijdering van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet geëist. Het is niet onmogelijk dat een zekere Victor V. die al jarenlang in het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij en in de Herentalse gemeenteraad zetelt (alwaar hij tot voorzitter van de commissie ‘Veiligheid en Politie’ werd benoemd) met deze zaak heeft te maken. Victor V. is toevallig de man die Marcel V. jarenlang van ‘misbruiken en folteringen’ beschuldigde. Ligt hij aan de basis van deze vreemde petities uit zijn wijk, wetende dat Marcel V. reeds jarenlang goed bevriend is met mevrouw Breughelmans en haar gezinsleden ? Dit soort van praktijken zijn, hoe dan ook, onaanvaardbaar en het is niet meer normaal dat er een onderzoek wordt gevoerd naar de opstellers van dergelijke petities die tot doel hebben om andere wijkbewoners uit hun sociale woning te verdrijven. Anders wordt het uitdrijven van mensen uit hun sociale woningen door middel van petities en met de medewerking van bestuursleden van sociale woningsmaatschappijen, een gewoonte en hebben hebben bewoners van sociale woningen geen enkele rechtszekerheid meer. Dat kan niet de bedoeling zijn van de Vlaamse minister die verantwoordelijk is voor het woonbeleid en die de sociale woonmaatschappijen met het belastingsgeld van de burger subsidieert. 4) Het Comité P, pleitte de wijkagent die de ingediende klachten was betrokken en die deelnam aan de ‘verzoeningspogingen’ die plaats hadden zonder medewerking van de buurman van mevrouw Breughelmans, vrij van onregelmatigheden of partijdigheid. Dat gebeurde na een onderzoek door het politiekorps dat de klachten van mevrouw Breughelmans in deze zaak, systematisch had geweigerd en ook geweigerd had om de nodige vaststellingen te komen doen. Het Comité P voerde aan dat de wijkagent zich niet liet gebruiken om de klachten en de petitie tegen mevrouw Breughelmans aan de Geelse Bouwmaatschappij over te maken. De buren zouden met hun klacht en petitie zelf naar de Geelse Bouwmaatschappij gestapt zijn. In de brief van de voormalige minister van Woonbeleid Marino Keulen, dd 24.7.2009, lezen wij echter: ‘Op 20 mei 2008 heeft de Geelse Bouwmaatschappij een klacht ontvangen van de wijkagent, waarin werd vastgesteld dat u voor lawaaioverlast zorgde’. De Geelse Bouwmaatschappij baseerde zich dus niet op de vaststellingen van de politie (die geen vaststellingen heeft gedaan) maar op de gezegdes van de buren en hun vrienden die aan de wijkagent werden overgemaakt en op die manier als klachten bij de Geelse Bouwmaatschappij terecht kwamen. 5) In Westerlo zou de Geelse Bouwmaatschappij bezig zijn met sociale woningen te renoveren. Een aantal ouderen, waaronder een vrouw van 86 jaar, zouden na de renovatie niet naar hun woning mogen terugkeren omdat de woningen dan ‘te groot’ zouden zijn. Zij betrekken al jarenlang deze woningen.

ren hebben we nog contact opgenomen met Mevrouw Breughelmans die, na enkele dagen geleden geleden gereanimeerd te zijn geweest op de spoedafdeling van het Sint-Elisabethziekenhuis te Herentals, terug naar huis is gegaan en er nog zeer slecht aan toe blijkt te zijn (huilbuien, niet in staat om te slapen of te eten,).

Naast de rekeningen van deurwaarders in verband met de gerechtskosten, heeft zij nog de problemen met haar 80-jarige moeder die volledig afhankelijk is van haar en de verpleging, en die waarschijnlijk in de sociale woning zal verblijven totdat zij op bevel van het gerecht door de politie mee op straat wordt gezet.

Het is duidelijk dat minister Van den Bossche op de hoogte is van deze zaak waarin, zoals bij de maffia op Sicilië gebeurt, er gesjoemeld wordt met sociale woningen en mensen door middel van petities en vervalste onderzoeken van woningmaatschappijen, de dood worden ingedreven.

Enkele dagen geleden werd er immers vanuit het kabinet van minister Van den Bossche naar mevrouw Breughelmans gebeld met de mededeling dat men ‘gezien de scheiding der machten niets kon doen’.

Het inroepen van de ‘scheiding der machten’ wordt door de Minister dus als excuus gebruikt om maffiapraktijken op gebied van het beheer van de sociale woningen toe te laten. Minister Van den Bossche zal nu per aangetekende brief worden aangeschreven en verzocht worden om een onderzoek in te stellen naar de fraude binnen de Geelse Bouwmaatschappij.

We zetten hierbij een aantal zaken op een rijtje:

1) De valse verklaring en dossiervervalsing van Ilse V., sociala assistente van de Geelse Bouwmaatschappij die overal verklaard heeft (en dat nog steeds doet tegenover schepenen en gemeenteraadsleden van de Stad Herentals) dat het gezin Breughelmans ‘niet heeft willen meewerken’ terwijl zij schreef dat de buren die de klacht indienden, niet wilden meewerken ( er bestaat ook een bandopname van de verklaringen van Ilse V. die mede als bewijsmateriaal kan dienen). 2) De Geelse Bouwmaatschappij die blijkbaar sociale woningen toewijst aan mensen die er geen recht op hebben (zoals de ex-buurman van mevrouw Breughelmans, een ex-favrieksdirecteur, die de klacht indiende en intussen opnieuw verhuisd blijkt te zijn; zoals een mevrouw uit Berlaar die over een eigen huis beschikte en via het schrijven naar bepaalde politici ogenblikkelijk aan een sociale woning in Morkhoven wist te geraken,) Het dossier van de vrouw uit Berlaar met de brieven aan politici, zal aan de minister van Woonbeleid worden overgemaakt. 3) Mevrouw Breughelmans met haar gezin en zieke moeder werden ondermeer door middel van een petitie van enkele buurtbewoners en via de tussenkomst van een wijkagent die geen enkele vaststelling deed van ‘lawaaihinder’, door de Geelse Bouwmaatschappij uit haar sociale woning gedreven. Vorig jaar werd er ook Marcel Vervloesem van dezelfde wijk door middel van een petitie van enkele buurtbewoners die elkaar goed kennen, uit zijn huis gedreven. Deze petitie die, zoals in de zaak Breughelmans, amper door 10 buurtbewoners werd getekend, werd door een CD&V-gemeenteraadslid van Herentals, wonende te Noorderwijk, in de Herentalse gemeenteraad ter sprake gebracht. Buiten de eis tot de uitdrijving van Marcel V., werd daarbij ook de verwijdering van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet geëist. Het is niet onmogelijk dat een zekere Victor V. die al jarenlang in het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij en in de Herentalse gemeenteraad zetelt (alwaar hij tot voorzitter van de commissie ‘Veiligheid en Politie’ werd benoemd) met deze zaak heeft te maken. Victor V. is toevallig de man die Marcel V. jarenlang van ‘misbruiken en folteringen’ beschuldigde. Ligt hij aan de basis van deze vreemde petities uit zijn wijk, wetende dat Marcel V. reeds jarenlang goed bevriend is met mevrouw Breughelmans en haar gezinsleden ? Dit soort van praktijken zijn, hoe dan ook, onaanvaardbaar en het is niet meer normaal dat er een onderzoek wordt gevoerd naar de opstellers van dergelijke petities die tot doel hebben om andere wijkbewoners uit hun sociale woning te verdrijven. Anders wordt het uitdrijven van mensen uit hun sociale woningen door middel van petities en met de medewerking van bestuursleden van sociale woningsmaatschappijen, een gewoonte en hebben hebben bewoners van sociale woningen geen enkele rechtszekerheid meer. Dat kan niet de bedoeling zijn van de Vlaamse minister die verantwoordelijk is voor het woonbeleid en die de sociale woonmaatschappijen met het belastingsgeld van de burger subsidieert. 4) Het Comité P, pleitte de wijkagent die de ingediende klachten was betrokken en die deelnam aan de ‘verzoeningspogingen’ die plaats hadden zonder medewerking van de buurman van mevrouw Breughelmans, vrij van onregelmatigheden of partijdigheid. Dat gebeurde na een onderzoek door het politiekorps dat de klachten van mevrouw Breughelmans in deze zaak, systematisch had geweigerd en ook geweigerd had om de nodige vaststellingen te komen doen. Het Comité P voerde aan dat de wijkagent zich niet liet gebruiken om de klachten en de petitie tegen mevrouw Breughelmans aan de Geelse Bouwmaatschappij over te maken. De buren zouden met hun klacht en petitie zelf naar de Geelse Bouwmaatschappij gestapt zijn. In de brief van de voormalige minister van Woonbeleid Marino Keulen, dd 24.7.2009, lezen wij echter: ‘Op 20 mei 2008 heeft de Geelse Bouwmaatschappij een klacht ontvangen van de wijkagent, waarin werd vastgesteld dat u voor lawaaioverlast zorgde’. De Geelse Bouwmaatschappij baseerde zich dus niet op de vaststellingen van de politie (die geen vaststellingen heeft gedaan) maar op de gezegdes van de buren en hun vrienden die aan de wijkagent werden overgemaakt en op die manier als klachten bij de Geelse Bouwmaatschappij terecht kwamen. 5) In Westerlo zou de Geelse Bouwmaatschappij bezig zijn met sociale woningen te renoveren. Een aantal ouderen, waaronder een vrouw van 86 jaar, zouden na de renovatie niet naar hun woning mogen terugkeren omdat de woningen dan ‘te groot’ zouden zijn. Zij betrekken al jarenlang deze woningen.

 

Corruptie Geelse Huisvesting: Minister Freya Van den Bossche

maart 3, 2011

We hebben gisteren nog contact opgenomen met Mevr. Breughelmans die, na enkele dagen geleden geleden gereanimeerd te zijn geweest op de spoedafdeling van het Sint-Elisabethziekenhuis te Herentals, terug naar huis is gegaan en er nog zeer slecht aan toe blijkt te zijn (huilbuien, niet in staat om te slapen of te eten,).

Naast de rekeningen van deurwaarders in verband met de gerechtskosten, heeft zij nog de problemen met haar 80-jarige moeder die volledig afhankelijk is van haar en de verpleging, en die waarschijnlijk in de sociale woning zal verblijven totdat zij op bevel van het gerecht door de politie mee op straat wordt gezet.

We noteerden nog een aantal vreemde zaken in deze kwestie:

– Mevrouw Breughelmans en haar man werden beiden door de vrederechter steeds uitgenodigd maar de Turnhoutse rechter Suykerbuyk zond alleen een aangetekende dagvaarding naar haar man. Alle brieven van de Geelse Bouwmaatschappij enz. in dit dossier werden ook steeds aan mevrouw Breughelmans gericht.

– Ter zitting gekomen, had zij een zeer slecht gevoel omdat zij onder de rechters de naam ‘Gillis’ zag staan en omdat dit toevallig de naam is van de advocaat van de Geelse Bouwmaatschappij. Daardoor ‘klapte zij dicht’ en was niet in staat om iets te zeggen op de zitting.

– De advocaat van mevrouw Breughelmans had blijkbaar niets in te brengen tegen het pleidooi van de advocaat van de Geelse Bouwmaatschappij die zich gewoon van een andere rechtsartikel bediende om de gefundeerde en op bepaalde wetsartikels berustende conclusies van de Vrederechter die de eis van de Geelse Bouwmaatschappij om uitdrijving had verworpen, in één klap van tafel te vegen. Het was alsof de vrederechter zelfs geen uitspraak had gedaan in deze zaak.

– De advocaat van Mevrouw Breughelmans zei geen woord over de situatie met de 80-jarige moeder ten huize van mevrouw Breughelmans, wat toch zeer vreemd is omdat het een belangrijk argument is om te verhinderen dat men de bewoners van een sociale woning die gedurende 23 jaar hun huur tijdig betaalden, zomaar op straat te zetten.

Gisteren kreeg Mevrouw Breughelmans de enveloppe en aangetekende brief die zij een week geleden naar minister Keulen, op het adres Kreupelstraat 2, 1000 Brussel had verzonden, teruggestuurd. Dat komt waarschijnlijk omdat Freya Van den Bossche (Sp.a) thans de Vlaamse minister is die verantwoordelijk is voor het woonbeleid, met als adres Martelaarsplein 7, 1000 Brussel, die in deze zaak moet worden aageschreven.

Maar het is duidelijk dat minister Van den Bossche op de hoogte is van deze zaak waarin, zoals bij de maffia op Sicilië gebeurt, er gesjoemeld wordt met sociale woningen en mensen door middel van petities en vervalste onderzoeken van woningmaatschappijen, de dood worden ingedreven.

Enkele dagen geleden werd er immers vanuit het kabinet van minister Van den Bossche naar mevrouw Breughelmans gebeld met de mededeling dat men ‘gezien de scheiding der machten niets kon doen’.

Het inroepen van de ‘scheiding der machten’ wordt door de Vlaamse Minister van Woonbeleid dus als excuus gebruikt om maffiapraktijken op gebied van het beheer van de sociale woningen in Vlaanderen toe te laten…

 

Geelse Huisvesting: onderzoek naar zelfmoordpoging

maart 1, 2011

We kunnen ons afvragen wat de Geelse Bouwmaatschappij ertoe beweegt om een gezin met een 80-jarige zieke moeder, na een conflict met een ex-fabrieksdirecteur die eigenlijk geen recht had op een sociale woning en die intussen verhuisd blijkt te zijn (zodat het conflict niet meer bestaat), genadeloos uit hun sociale woning te drijven.

Vreemd in deze zaak is ook het feit dat Vrederechter Henri Vangenechten van het kanton Herentals, de door de Geelse Bouwmaatschappij geeiste uitdrijving, eerst over de ganse lijn heeft verworpen en zich daarbij baseerde op een aantal wetsartikels.

De Vrederechter zei in zijn vonnis van 8 juni 2010 ondermeer: ‘Eisende partij is een sociale huisvestingsmaatschappij die aan verwerende partijen een woning verhuurt. In besluiten na heropening der debatten concludeert eisende partij expliciet dat zij haar vordering op grond van artikel 544 B.W. niet stelt in haar hoedanigheid van verhuurder van de woning aan verwerende partijen maar wel als eigenaar van de woningen gelegen naast de woning van verwerende partijen. Eisende partij concludeert dat de voorwaarden voor toepassing van de aquiliaanse aansprakelijkheid eveneens vervuld zijn. Eisende partij stelt dat zij er alle belang bij heeft de vordering wegens burenhinder te stellen aangezien het gedrag van verwerende partijen de relatie met de andere bewoners die haar huurders zijn, vertroebelt. Zij verwijst naar rechtspraak waarbij geoordeeld wordt dat de verhuurder belang heeft om een vordering wegens bovenmatige burenhinder in te stellen, ook al is het de huurder die de rechtstreekse weerslag van de hinder ondervindt. (Overzicht van rechtspraak, Zakenrecht, 2000-2008, T.P.R., 2009-3, 1190). Eisende partij kan echter in haar hoedanigheid van eigenaar van de woningen naast de woning van verwerende partijen niet de ontbinding vorderen van de huurovereenkomst tussen haar en verwerende partij. Zij treedt immers niet op basis van het huurcontract als verhuurder tegen haar huurder. De ontbinding is een sanctie wegens een contractuele wanprestatie. De uitdrijving, de bezettingsvergoeding, de wederverhuringsvergoeding, vrijgave van de huurwaarborg en het gevraagde voorbehoud voor mogelijke huurschade, gevorderd in aansluiting met de ontbinding zijn de klassieke vorderingen die men kan stellen in hoedanigheid van verhuurder maar uiteraard niet als eigenaar van de woningen naast het huurgoed. Het door eisende partij geciteerde vonnis dat een echtpaar beveelt om een appartement te verlaten wegens overvloedige last is volgens de rechtsleer bovendien bekritiseerbaar (Overzicht van rechtspraak, Zakenrecht, 2000-2008, T.P.R. 2009-3, 1195). Om deze redenen, Wij, Vrederechter, rechtdoende op tegenspraak, verklaren de vordering van eisende partij onontvankelijk. Veroordelen eisende partij tot de kosten van het geding, deze kosten aan de zijde van verwerende partij tot op heden begroot op de som van 2.200 euro zijnde de rechtsplegingsvergoeding.’

In tegenstelling tot wat we eerst dachten heeft de vrederechter in eerste instantie, een correcte en gefundeerde uitspraak gedaan die niet alleen in het voordeel van het gezin Breughelmans pleitte maar ook een waarborg inhoudt voor alle huurders en toekomstige huurders van sociale woningen.

Het is dan ook onbegrijpelijk waarom rechter Suykerbuyk van de rechtbank van Eerste Aanleg te Turnhout, het gezin Breughelmans volledig in haar ongelijk stelde en een ontegensprekelijke uitzetting vorderde.

Maar volgens onze informatie zou de Geelse Bouwmaatschappij het artikel waarvoor zij door de rechter in eerste instantie in haar ongelijk werd gesteld, gewijzigd hebben en zou zij een rechtsartikel hebben aangewend waarin staat dat de huurder ‘een goede huisvader’ moet zijn.

Maar dan nog blijft de vraag bestaan waarom rechter Suykerbuyk de onmiddelijke uitzetting vorderde.

In haar verklaringen, herhaalt Ilse V., de sociaal assistente van de Geelse Bouwmaatschappij die het onderzoek naar het zogenaamde burengerucht voerde (want zij ging enkel voort op enkele gezegdes en er werden geen vaststellingen van ‘burengerucht’ door de politie gedaan), dat het gezin Breughelmans ‘de door de Geelse Bouwmaatschappij voorgestelde verzoeningspogingen steeds tegenwerkte’. Maar in haar brief van 4.11.2008 aan Mevrouw Breughelmans schreef zei: ‘Geachte Huurder, Met deze brief willen wij bevestigen dat u gevraagd heeft om samen met de buren rond de tafel te zitten om een oplossing te zoeken voor het burenprobleem. De buren hebben hierop negatief geantwoord’.

De familie Breughelmans heeft de gesprekken met Ilse V. waarin zij zegt dat ‘de buren niet willen meewerken’ ook op een geluidsband staan.

De Herentalse Schepen van Sociale Zaken, Anne-Mie H. ( sp.a), en het Herentalse gemeenteraadslid Marcel L. (CD&V) namen enkele dagen geleden contact op met het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij.  Zij werden beiden doorverbonden met Ilse V. die opnieuw verklaarde dat er ‘nu voldoende verzoeningspogingen werden gedaan zonder dat het gezin Breughelmans wilde meewerken’ en die uitdrukkelijk verklaart dat de Geelse Bouwmaatschappij ‘het vonnis zonder meer zal uitvoeren’.

Het wordt dus misschien tijd dat het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij laat onderzoeken waarom Ilse V. haar onderzoeksgegevens in deze zaak heeft verdraaid en valse verklaringen aflegt om het gezin Breughelmans en hun 80-jarige hulpbehoevende moeder op straat te laten zetten.

Kopie van deze brief: voorzitter Geelse Bouwmaatschappij, stadsbestuur Herentals, minister Keulen, Hoge Raad voor de Justitie, pers, politici,